یادداشت های یک مرجان

نسخه ی نیچه ی بزرگ این است :

آسان است ، ولی به کار بستن آن مستلزم ویژگی هائی است که فردی می گوید : " من استعداد کافی ندارم " عادت کرده از آن ها غفلت کند. فقط لازم است حدود صد طرح برای یک رمان بنویسیم ، طرح هائی کم تر از دو صفحه ولی موهوب به این امتیاز که تمام کلمات آن ها ضروری است ؛ باید هر روز داستان بنویسیم تا یاد بگیریم چگونه بارورترین و موثرترین شکل ارائه را پیدا کنیم ؛ باید در جمع آوری و توصیف تیپ ها و شخصیت های انسانی خستگی ناپذیر باشیم ؛ بیش از هرچیز باید برای دیگران روایت کنیم و به روایت دیگران گوش کنیم ؛ چشم و گوش خود را تیز کنیم تا ببینیم ]روایت ما[ چه تاثیری بر حاضران می گذارد، باید مثل نقاش منظره یا طراح لباس مسافرت کنیم ... سرانجام ، باید ، درباب سائقه های اعمال انسان تامل کنیم ، از هیچ نشانه ئی برای یادگیری چیزی درباره ی آن ها غافل نشویم و روز و شب این نشانه ها را جمع آوری کنیم . باید حدود ده سال به این فعالیت چند جانبه ادامه دهیم ؛ از آن پس چیزی که در کارگاه آفریده می شود ... مناسب به عرضه جهان خواهد بود .